ایده خودرو برقی از اواسط قرن نوزدهم ظهور یافت، یعنی حتی قبل از خودرو های دارای نیرومحرکه گازوئیلی، در سال ۱۹۰۰ حدود ۴۲۰۰ خودرو فروخته شد که از این‌ بین ۴۰ درصد با نیروی بخار، ۳۸ درصد با نیروی برق و ۲۲ درصد آن گازوئیلی بوده اند. بااین‌حال اختراع استارتر برای خودرو های بنزینی و گازوئیلی، پیشرفت تکنولوژی در تولید کلی و حجم وسیع آن ها و بی‌اعتمادی و مشکلات شارژ باتری ها باعث کم رنگ شدن نقش خودرو های الکتریکی در اوایل دهه ۱۹۰۰ شد. با این‌حال، مسائل و ملاحظات زیست‌محیطی و وابستگی به نفت باعث برگشت نگرش ها به سمت خودرو الکتریکی در اوایل دهه ۱۹۶۰ شد. تمایل به خودرو های الکتریکی و بررسی در این زمینه، در دهه ۱۹۹۰ به اوج خود رسید.